Afscheid Maud Prakken
Vrijdag 10 juli 2026 sloten de personeelsleden officieel het schooljaar af. Er werd afscheid genomen van diverse collega's: collega's die tijdelijk hebben vervangen, collega's die hun loopbaan op een andere school voortzetten en collega's die met pensioen gaan. Twee collega's willen we echter met name noemen, omdat zij echte Sophianum-iconen zijn.
Maud Prakken (docente Latijn en Grieks) startte in 1997 op het Sophianum. Ze had grote schoenen te vullen, want haar voorganger Henk Gerritsen was een begrip binnen de school. Dankzij haar enorme enthousiasme wist zij al snel de harten van haar leerlingen te veroveren. Of het nu half negen 's morgens was of ergens laat in de middag: Maud was altijd enthousiast en vertelde vol vuur de verhalen van Oedipus of Seneca. Samen met haar leerlingen ontrafelde ze de Latijnse en Griekse puzzels om vervolgens vol passie uit te roepen: "Dat is echt een mooie vertaling!" Ze wist haar leerlingen keer op keer enthousiast te maken voor de oudheid.
Betrokken bij haar leerlingen en collega's, altijd hartelijk en iemand die van aanpakken wist. Zo ging zij steevast mee op de Romereis en was ze in haar beginjaren actief betrokken bij de organisatie van de vieringen in de kapel in Wittem. Een bezige bij, dat kunnen we gerust stellen.
En nu gaat Maud ons, na 29 jaar, verlaten. Een aanbod van een school op loopafstand van haar huis kon ze niet weigeren. We zullen haar enorm missen.
Afscheid Ronald LeRoux
Zeg je Science Center, dan zeg je Ronald LeRoux. Sinds 1984 zorgde hij ervoor dat alles in het Science Center piekfijn geregeld was. Een enorm baken van kennis over alles wat apart ruikt, boem zegt of mooie flitsen veroorzaakt. Gedurende 42 jaar maakte Ronald zijn leerlingen wegwijs in de wereld van de chemie, samen met net zulke vakkanjers als Rob Reumers, Guus Huijts en de helaas overleden Jac Lennertz.
Daarnaast wist hij leerlingen te enthousiasmeren en te fascineren. Meer dan eens toverde hij blikken van verwondering op de gezichten van zijn leerlingen tijdens een proef. En wie heeft niet zijn hand in brand laten steken door hem? Hét bewijs dat veiligheid heilig was in het laboratorium. Hij hamerde keer op keer op het belang van het dragen van bijvoorbeeld een veiligheidsbril.
Ronald was ook zéér betrokken bij het Sophianum. Zíjn Sophianum. Letterlijk en figuurlijk: hij kende zowat elke hoek en elk gaatje van het gebouw en zat jarenlang in de medezeggenschapsraad. Hij had een mening en liet die ook horen. Een teken van betrokkenheid. Jarenlang gaf hij vorm aan de survivalwandeling, die het einde van de introductieweek markeerde. Spectaculaire touwbruggen of mountainbiken door de rivier: hij regelde het allemaal. Ook later kon het Sophianum altijd bij Ronald terecht als er iets geregeld moest worden. Want Ronald deed alles tot in de puntjes. Puntjes die hij zélf had gezet. Een vakman.
Na 42 jaar gaat Ronald LeRoux met pensioen. Het zal wennen zijn: een Science Center zonder Ronald...
We danken Maud en Ronald voor hun jarenlange betrokkenheid en toewijding. We wensen hen alle goeds voor de toekomst. We maken een diepe buiging en zeggen welgemeend: "Dank jullie wel.
